مفروضات بنیادین حسابداری:

۱. فرض شخصیت حسابداری (Entity Assumption)

شرکت به عنوان یک موجودیت مستقل از مالکان آن در نظر گرفته می‌شود
فعالیت‌های اقتصادی واحد تجاری باید کاملاً مجزا از فعالیت‌های شخصی مالک ثبت و گزارش شود
شخصیت حسابداری می‌تواند شامل موارد زیر باشد: • شرکت سهامی (شرکت با مسئولیت محدود، سهامی خاص، سهامی عام) • بخشی از یک شرکت بزرگ • گروهی از شرکت‌های تحت کنترل واحد (گروه تجاری)
این فرض مبنای تهیه صورت‌های مالی جداگانه برای هر واحد تجاری است
کلیه معاملات باید از دیدگاه واحد تجاری ثبت شود، نه از دیدگاه مالکان

۲. فرض دوره مالی (Time Period Assumption)

عمر نامحدود شرکت به دوره‌های زمانی مشخص تقسیم می‌شود
این تقسیم‌بندی برای گزارش‌گیری مالی دوره‌ای و تصمیم‌گیری استفاده‌کنندگان ضروری است
دوره‌های گزارش‌دهی می‌توانند شامل: • سال مالی (۱۲ ماه) • دوره‌های فصلی (۳ ماهه) • دوره‌های ماهانه
استانداردهای حسابداری حداقل گزارش‌دهی سالانه را الزامی می‌کنند
مشکل اصلی: برخی معاملات اثرات بلندمدت دارند که در یک دوره مالی نمی‌گنجد

۳. فرض تداوم فعالیت (Going Concern Assumption)

فرض می‌شود شرکت به فعالیت خود در آینده قابل پیش‌بینی ادامه خواهد داد
این فرض مبنای طبقه‌بندی دارایی‌ها و بدهی‌ها به جاری و غیرجاری است
در صورت تردید در تداوم فعالیت، موارد زیر تغییر می‌کند: • دارایی‌ها به ارزش تصفیه (Liquidation Value) اندازه‌گیری می‌شوند • طبقه‌بندی جاری/غیرجاری معنای خود را از دست می‌دهد • افشای این موضوع در یادداشت‌های توضیحی الزامی می‌شود
شواهد عدم تداوم فعالیت شامل: • توقف عملیات اصلی • ورشکستگی یا تصفیه قریب الوقوع • بدهی‌های سنگین بدون امکان تأمین مالی

۴. فرض واحد پولی (Monetary Unit Assumption)

کلیه معاملات و رویدادهای اقتصادی باید با واحد پول رایج (ریال) اندازه‌گیری و گزارش شوند
مزایا: • امکان جمع‌بندی و مقایسه اطلاعات مالی • عینیت و قابلیت تأیید معاملات
معایب و محدودیت‌ها: • عدم توجه به تغییرات قدرت خرید پول در شرایط تورمی • ناتوانی در اندازه‌گیری برخی موارد کیفی (رضایت مشتری، شهرت)
در شرایط تورمی شدید، استانداردها تعدیل از بابت اثرات تورم عمومی را مجاز می‌دانند

اصول حسابداری:

1. اصل بهای تمام شده تاریخی (Historical Cost Principle)

2. اصل تطابق درآمد و هزینه (Matching Principle)

هزینه‌های انجام شده برای ایجاد درآمد باید در همان دوره‌ای که درآمد شناسایی می‌شود، گزارش گردد
دو روش اصلی تطابق: • تطابق مستقیم (هزینه‌های مستقیم تولید) • تخصیص سیستماتیک (استهلاک دارایی‌های ثابت)

3. اصل تحقق درآمد (Revenue Recognition Principle)

درآمد زمانی شناسایی می‌شود که: • فرآیند کسب سود کامل شده باشد • مبلغ درآمد قابل اندازه‌گیری باشد • احتمال دریافت منافع اقتصادی وجود داشته باشد

4. اصل افشای کامل (Full Disclosure Principle)

کلیه اطلاعات با اهمیت باید به گونه‌ای افشا شوند که صورت‌های مالی گمراه‌کننده نباشند
افشا می‌تواند در خود صورت‌های مالی یا یادداشت‌های توضیحی انجام شود

حسابداری مالی

مفروضات اساسی و اصول حسابداری